kuzuların sessizlıği İNDİRMEK İÇİN TIKLAYINIZ

Romantik böyle bir film degil. Romantik bizi sasirtan, bambaska bir film. Öykümüzün kahramani bir kizla tanisir. Onun sevdigi kizla birlikte mutlu olmasini isterken, ikisini ayiran kötü adamdan nefret ederiz. Iste bu noktada sinema tarihi için tuhaf bir durum gerçeklesir: Kahramanimizin pesini birakip kötü adamimizin öyküsünde alisilmadik bir yolculuga çikariz. Ve artik kötü adam kahramanimizdir. Seyirci olarak kime inanacagimizi sasiririz. Aklimiza takilan soru sudur. Ya hep inandigimiz sey gerçek degilse?

Sasirtici virajlarla ilerleyen, insani bir seye inandirip, sonra ondan süpheye düsüren Romantik, aykiri, tuhaf, beklenmedik ve bütün bildiklerimizi reddeden bir finale ulasir. Kötü adamla iyi adamin birbirine karistigi film bütün inançlarimizi bosa çikarir ve su cümle ile sona erer : “Inanç perdesi ne kadar kalinsa akil günesi o kadar geç dogar”